मनातला ओलावा

नजरेतला  इशारा

तुला पाहताच अंगावर

येणारा शहरा

कधीतरी तुला प्रेम माझे कळेल का .......

बोलण्यातला गोडवा

वागण्यातला आपलेपणा

सारे काही तुझ्यासाठीच

आहे तू फक्त माझी हो

बाकी सारे तुझेच आहे

मैञिणीचा मित्र

आज काहीसे वेगऴेच झाले
माझे मन जुन्या आठवणीने भरून आले

मग काय पहिल्यांदा प्रेमाची कबुली दिली
त्या जागेला भेटून यावे असे वाटले

अपसुकच गाडीचे हँनङल तिकड़ वळालं
गाड़ी वरुण उतरताच समोर तिचे दर्शन झाले

मला वाटले देवानेच हे सर्व घडवून अणले
म्हणुन मी मनापसून त्याच आभार मानल

मी तिला पाहिल तिने मला पाहिल
मी पुढे जाणार इतक्यात आमच्या
मधी कोणी तरी अवतरल


तो दूसरा तीसरा कोणी नव्हता
माझ्याच मागच्या बाकावर बसणारा
आमच्याच वर्गातला माझाच मित्र होता

..................अविरत
९/१२/२०१०
११:१८ pm

"तुझ्यासाठीचे प्रेम"

तुझ्या आठवणीने आज मन
आभाळा सारखे भरून आले
आणि मनातले प्रेम मात्र डोळ्यातून
पाऊस धारा सारखे बरसू लागले

का सोडून गेलीस मला
हेच मला समजत नाही
प्रेम कोठे कमी पडले माझे
हेच मनाला उमजत नाही

नाही म्हणाले तरी तुझी
आठवण आल्याशिवाय राहत नाही
डोळे किती जरी मिटले तरी
डोळ्यासोमोर तू आल्याशिवाय राहत नाही

दगडाच्या घाव प्रमाणे मनाचे
तुकडे करायला तू विसरली नाही
पण इतके होऊन हि तुला
विसरायला माझे मन अजून हि तयार होत नाही

...................अविरत
२८/०१/२०१०
५:५० pm

. प्रार्थना

झोळीचे ना ओझे व्हावे
इतुकेच मज देई देवा
मन शांतीने भरुन राहो
कुणाचाही ना वाटो हेवा

दिवसा वर्षावी तू बा
मजवर उन्हाची माया
रात्री डोके ठेवताच क्षणी
निद्राधीन व्हावी काया

आग वैर अन सुडाची
कधीही नकोच पोटी
गाणे फक्त आनंदाचे
सदोदित यावे ओठी

उरात माझ्या वाहत राहो
नित्य चैतन्याचा झरा
नको मुखवटा चेहर्‍यावरी
जो दिला तू तोच बरा

कोणावरती नको असूया
कोणावरती नको रुसावा
लहान वा मोठा कोणी
चेहरा त्यासी हसावा

मरणाची मज नको भीती
पण जगण्याचा ध्यास हवा
नको मज पांडीत्य वेदांताचे
पण जीवनाचा अभ्यास हवा

मज जगण्याचे सामर्थ्य हवे
कुणावर माझा भार नको
पायवर मी उभे रहावे
कुणाचाही आधार नको

पक्वान्नाचे ताट नको
कष्टाचे पुरे दोन घास
नको ऐशारामी जगणे
कष्टाची मी धरावी कास

........विनायक
(मला हि कविता खूप आवडली म्हणून मी ती इथे मांडतो आहे )

अचानक बरसणाऱ्या पावसाचं

अचानक बरसणाऱ्या पावसाचं
देखील स्वागतच असतं.
अणू-रेणू सुखावणाऱ्या अमृताचं
कौतूक धरतीला उमगतं.

हातचं राखून ठेवणाऱ्याला
काहीच मिळत नसतं.
तोलून मापून चालणाऱ्या
सुख हुलकावण्या देत रहातं.

खऱ्या प्रेमात काही द्यायचंही नसतं
काही घ्यायचं ही नसतं.
क्षणभर मिठीत विसावायचं असतं
क्षणभर सत्य विसरायचं असतं

What is love?

What is love?

Love is when my mom
comes to me at night and say
“beta I love u ……“

Love is when I come back
from Work and papa says
“beta ,late hone wala tha to call kar deta…..?

Love is when my bhabihi says,
“oye hero,ladki-wadki patai ki nahi ….?”

Love is when my sister says
“Bhai, meri shadi ke baad mujase
Jhagade kaun karega .?”

Love is when I m moodless
And my brother Says ,
“chal kahi ghumane chalte hay “

Love is when my best friends call me and says ,
“kamine ….!tere bina dil nahi lagata”

That’s love don’t miss in life
Love is not only having GF or BF
Dis love is better than having GF or BF

अधुरे प्रेमपत्र .....

वळणा मागून वळण मागे पडत राहतात
कोठेच नसते ती पण नजरा तिला शोधत राहतात

अशीच एकदा कॅन्टीन मध्ये दिसली असता
हजारोंना सोडून नजरेला तिच्या नजर भिडली असता

काय वाटेल तिला, राग येईल का तिला असे प्रश्न पडले असता
आणि दिवसा मागून दिवस त्या वळणावरच मळून गेले असता

कधीच समजले नाही तिला मला काय म्हण्याचे आहे
मग वाटले समोरा-समोर बोलणे नाही निदान पत्रातून तरी सांगावे

पण वाटले तिला नाही आवडले तर .............
मग वाटले जावू दे तिच्या कोमल हातामध्ये देण्याचे तरी नशिबी यावे

खूप प्रयतन करून त्या रात्री पत्र लिहिले होते
पहिल्यापसून शेवट पर्यंत १०० वेळा वाचले होते

शब्दांत न उतरणाऱ्या भावना शब्दांत उतरवण्याचा प्रयतन करत होतो
आणि लिहिता लिहिता तिला माझ्या मिठी मध्ये बघत होतो

दुसऱ्या दिवशी ती आलीच नाही,
उद्या येईल म्हणून ती रात्र काही सरलीच नाही

दुसऱ्या दिवशी तिची मैञीण येताना दिसली
मला पाहून जरा दूरवरच थांबली .......

हातातली चिठ्ठी पाहून म्हणाली द्याला फारच उशीर केला रे
आता ती आपल्या सारण्याच कायमची सोडून गेली

...................अविरत
०६/०९/२०१०
११:१९ pm

आजकालची fashion

comfortable नसता तर आखूड
कपडे घालताच कशाला नंतर
उगाच त्याला खाली वर वडून
त्याची size वाढवता कशाला

जितकी कमी कपड्याची size
तितकी त्याची किमत जास्त आहे
किमत कपड्याची देतात कि
अंगप्रदर्शनाची हे मात्र त्यांची
त्यांनाच माहित आहे

साडी डे साजरा केला म्हणजे
संस्कृती जोपसली जाते असे नाही
पण jeans T -shirt मध्ये पण साडी
चा आदर असणे म्हणजे संस्कृती
कळली हे मात्र नक्की आहे

globalization च्या नावाखाली
काही पण विचित्र वागू नका
आज तुम्ही कपडे घालून तरी
फिरता आहात उद्याची पिडी
तशीच फिरली तर आदिमानवाचे
globalization झाले असे काही
म्हणून नका

(हि कविता कोणच्या भावना दुखावण्यासाठी लिहिली नाही तरी ती वाचून त्याचा
आशय समजून घ्यावा हि विनंती )

...........................................................अविरत
२४/०२/२०१०
१०:०७ am

प्रेम इतके अवघड का असत

प्रेम इतके अवघड का असत
समजायला आणि उमजायला
इतकं जड जड का असत

असं काय असते त्यात कि
तिला पाहताच मनामध्ये
विचारांच काहूर माजत

चार दोन भेटीमध्येच
तिच्या आणि आपल्या
आयुष्याचा स्वप्न रंगवल जातं

मग पुन्हा फक्त डोळ्या
डोळ्यानीच बोलणं होता
मना-मानतच सारं जुळून जातं

एके दिवशी आपली जागा
दुसरच कोणीतरी घेता
आणि प्रेम सारं हृदयातच विरून जातं

म्हणूनच प्रेम हे अवघड असत
झालं तर सोप असत आणि
ठरवून केलं तर अवघड असत

...................अविरत
१९/०७/२०१०
१०:४८ pm

मी तूझा कोण आहे?

सगळीच नाती जगाच्या
नजरेतून पहायची नसतात
मग त्यात आपलं असं
काहीच उरत नाही

तुझं नी माझं नातं
ही असंच आहे
स्नेहाच्या नाजूक
धाग्यात गुंफ़लेलं

या नात्याला तू
नावात गुंतवू नकोस
कारण इथंवरच
नाती संपत नसतात

मी तूझा कोण आहे?
या प्रश्नाला जरी
उत्तर नसलं तरी
तू माझी आहेस
इतकंच पुरेसं नाही का?

कधीतरी वाटतं यार,

कधातरी वाटते यार
या खांद्यावर डोके
ठेवून कोणीतरी रडावं
कॉलेज संपल्यावर पण
कोणीतरी आपल्यासाठी थांबावं

ज्या स्वप्नांमधे माझ्या
साऱ्या रात्री जागतात
त्याच स्वप्नात हरवून
तिला देखील जगावंसं वाटावं

माझे असू पुसून तिने
आमच्या सुखात हसावं
कधीतरी वाटतं यार,
आपलंही कुणीतरी असावं!

छोट्या छोट्या गोष्टींमधे
खोटं खोटं चिडावं पण,
भेटीनंतर निघते म्हणताना
तिचं पाऊल अडावं

स्पर्श

तुझ्यासाठी पाऊस पडतो
हा होऊनी बेभान
स्पर्श करतो तुला
वारा हरवूनी भान

ओघळणारे थेंब गालावरती
प्रयत्न् करती थांबण्याचा
अस्तित्व विसरुनी स्वताचे
प्रयतन करती मोती बनण्याचा

मलाही वारा होऊनी तुला
स्पर्श करावा असं वाटतं
थेंब बनुनी पावसाचा
तुझ्या गालावरती थांबावसं वाटत

..............अविरत
08/07/2010
11:30pm

माझे आयुष्य

आयुष्याचा अर्थ काही अजूनपर्यंत उमगला नाही
शाळेत असताना अभ्यास काही कळला नाही
सरांच्या शिव्या खावून शाळा सारी संपून गेली
लहानपणाची मजा सारी तिकडेच निघून गेली

शाळेनंतर कॉलेजचे रंगारंग जीवन सुरु झालं
पोरी पाहण्यामधेच सगळे वर्ष निघून गेलं
खूप मोठे कोणीतरी व्हावे असे नुसते वाटत राहिले
ते राहिले बाजूला पण जे आहे तेच टिकवणे अवघड झाले

नोकरी साठी मग कॅम्पस देणे आले
पण मार्क कमी म्हणून त्यांनी पण हाकलून दिले
आमचे सारे मित्र select झाले
पण आम्ही मात्र fail झालो

तेव्हा आयुष्याचे एक गुपित कळले
कोणी कोणाच नसतं आणि स्वताचे
आयुष्य स्वतालाच जगायचं असतं

................अविरत
२५/०६/२०१०
११:४० pm

पाऊस वयातला

पाऊस लहानपणीच
मनसोक्त भिजण्याचा
शाळेला दांडी मारण्याचा
होडी करुन सोडण्याचा
आईचा धपाटा खाण्याचा

पाऊस तरुणाईतला
गाडीवर तिला घेवून फिरण्याचा
तिच्याबरोबर चिंब भिजण्याचा
एकाच ग्लासात गरम चहा पिण्याचा

पाऊस चाळीसीतला
हातात पुस्तक धरून
जुनी गीते ऐकण्याचा
बायकोच्या हातची भजी खात
जुन्या आठवणीला उजाळा देण्याचा

पाऊस म्हातारपणीचा
आराम खुर्चीवर बसून
स्वेटरची उब सोसण्याचा
आणि आभाळा कडे पाहताच
यमाची आठवण करून देणारा .....

...............अविरत
२३/०६/२०१०
११:५८ pm

एक बार

एक बार वळून पाहिलेस,
होश हरपले बेहोश मी
एक बार वळून नजर मिळवलिस,
नजरेत तूझ्या फ़क्त मी
एक बार वळून भेटलो पुन्हा,
गुलाबी क्षनात तू अन् मी
एकदा पुन्हा स्वप्न माझं तुट्लं,
हरवलिस कोठेतरी
आणि शोधतोय मी

पहिला पाऊस

पहिला पाऊस
पहिली सर
प्रेमाची नशा
चढली अंगभर

पहिला पाऊस
पहिली सर
तिच्या मिठीची
आली आठवण

पहिला पाऊस
पहिली सर
तिच्या बरोबरच्या
चहाची चव आली तोंडावर

पहिला पाऊस
पहिली सर
आली पहिल्या
प्रेमाची आठवण

.........अविरत
१३/०६/२०१०
११:२७ pm

तिची मैत्रीण

आमच्या कॉलेज मध्ये
पहिल्यांदाच कोणीतरी आवडली
रोज कटयावर बसयाची
मी येताच मैत्रिणीनकडे
पाहून गालात हास्याची

खूप बरे वाट्याचे मग
माझ्यासाठीच सारे काही
आहे असे समजून मग
मी पण आपलं lecture बुडवून
कटयावरच बसयाच

मैत्रिणीन च्या मागून माझ्याकडे
पाहयची, या पाहण्या पाहण्यात
सकाळची दुपार व्हायची आणि
वेळ झाली म्हणून मग घरी निघून जायची

असे करत करत महिने उलटून गेले
आणि काय कुणास ठावूक
एकदा तिच्या मैत्रिणीनेच उठून
मला propose केले मग मला काय

नाही झाली तू माझी म्हणून
नाही मला फिकर
नाही होणार तुझ्या माझ्या जीवनात जीकर
शेवटी तू नही तो और सही
आणि तुझ्यापेक्षा तुझी मैत्रीण भारी

.......................अविरत
०६/०३/२०१०
१२:५५

"आठवण"

किती वेळा पहिले तरी
मन काही भरत नाही
नाही म्हटले तरी तुझा
स्पर्श आठवल्या शिवाय
राहत नाही

उगाच का तुझ्या आठवणीत
झुरतो आहे मी
तू तिकडे सुखात असताना
इकडे उगाच का रडतो आहे मी

तुझ्या एका मिठीची आठवण
आज हि आहे मला
कधी तरी येशील आणि पुन्हा
मिठीत घेशील इतकीच आस आहे मला

तुझ्या ओठाचा स्पर्श आज हि
उमगत नाही आहे मला
तो विषाचा पेला होता कि
अमृताचा हेच अजून
समजत नाही आहे मला

येणा प्रिये तुझ्या वाचून जीव
माझा अधुरा आहे
त्याच्या प्रेम पेक्षा पण
माझ्या प्रेमात तुझा
सुखाचा संसार आहे

..............................

.....अविरत
१९/०१/२०१०
११:३४ pm

हवी होती फक्त दोन अक्षरं

हवी होती फक्त दोन अक्षरं
पहिलं होत 'प्रे', दुसरं होतं 'म'

'म' म्हणजे मन माझं
'प्रे' म्हणजे प्रेरणा तुझी

धुंद अश्या मना माझ्या
लागली आस प्रेरणेची तुझ्या

वाटलं होतं एकदातरी जुळतील, हि अक्षरं
जुळनं राहिलं लांबच,बहुतेक होतील नश्वर

गेली वेळ निघुन आता, झाले अक्षरांचे शब्दांतर
दुसऱ्या अक्षराच्या माझ्या, झाले आज 'त' त रुपांतर
हवी होती फक्त दोन अक्षरं

तुझी आठवण

तू नसताना

तुझ्या आठवणी इतक्या कि आठवताना
त्यासाठी आभाळाची उपमा कमी पडेल
लिखाणासाठी सागराच्या पाण्याची
शाई सुद्धा कमी पडेल

आज पाठीमागून येवून हळूच
गळ्यात हात घालणारे कोणी नाही
कानमध्ये हळूच गुणगुण करत
केसामध्ये हात फिरवणारे कोणी नाही

भेट्याची ठिकाणे त्या जागीच आहेत
पण तिथे दिसणारे सगळे वेगळेच आहेत
तिथे जावून थांबावे असे आता वाटत नाही
कारण थांबण्यासाठी आता आपले कोणीच नाही

अजूनही फोन नंबर जुनाच आहे माझा
पण त्याचा आता काहीच उपोयाग नाही
फोन येतात त्यावर पण फोन येणाऱ्यामध्ये
तुझा नंबर मात्र दिसत नाही

आठवणी तुझ्या या अश्या येताच राहणार
पण तू माझ्यापाशी नाही याची सल मात्र
नेहमीच मनामध्ये राहणार .

........................................अविरत
९:५५ am